Alec

Terwijl dat stomme mens op het podium aan het uitleggen was hoe het jaar ging vroeg ik me af hoe vaak ze dit jaar over mijn haar zou gaan zeuren en over mijn piercing. Ik had hem van de zomer laten zetten en ik had al wat oudere jaars en klasgenoten me aan zien staren. Dit ging nog een leuk jaar worden. Ik pakte maar gewoon een papiertje en een pen en begon mijn tribalt tattoo te maken of nou ja opnieuw te tekenen voor de zoveelste keer. Ik vroeg me af of er nog streken werden uitgehaald door Jodyann? Ik kon me niet voorstellen dat ze iets had verzonnen in die krappe tijd dat we hier waren. En dat ze het allemaal had klaar gelegd of gemaakt of wat dan ook. Ik had zin om wat te doen maar wat. De lessen zouden vanmiddag al beginnen. Ja op deze school wel, op deze school draaide alles om lessen en plichten, deugden, blabla. Ik stond op toen eindelijk dat gebabbel voorbij was en speelde wat met mijn piercing door er met mijn tong tegen aan te duwen. Ik probeerde me niet te concentreren op al die meisjes, die me aan liepen te staren. Ik bedoel liefde was toch verboden op deze school. Nee wacht laat ik het anders zeggen. Alles wat leuk was, was hier verboden. 'Van der Woodsen!' God daar had je Mrs Miller al hoor. 'Jongeman wat is dat?' En ze wees midden in de gang naar mijn piercing. 'Oh dat juffrouw Miller is een piercing. Een lip piercing wel te verstaan, je hebt verschillende soorten en maten. Wist u dat oorbellen eigenlijk ook piercings waren?' 'Genoeg Van Der Woodsen. Ik sta dat niet toe.op mijn school.'

Faith

Geamuseerd liet ik mijn blik over al die nerveuze nieuwelingen gaan. Ik kon ze het niet kwalijk nemen. Hun angst was niet irreëel. Het was hier ook vreselijk. De leraren behandelden je als gevangenen, in plaats leerlingen. Niemand was hier te vertrouwen, maar daar was ik inmiddels wel aan gewend. Ik stak mijn handen in mijn zakken en slenterde naar de achterste rij stoelen in het auditorium. Ik liet me op een stoeltje zakken en leunde achterover. Het duurde een tijdje voor iedereen zat. Toen kwam onder een weifelend applaus een vrouw het podium op lopen. Caroline Miller. Een vrouw van in de veertig met haar roodbruine haar in een slonzig knotje op haar achterhoofd. Een bril met smalle, ovale glaasjes en donkerrode lippenstift. Ze droeg een zwart met wit gestippeld zijden sjaaltje en een grijs pantalon met een hoge taille. Met een overduidelijk geforceerde glimlach boog ze zich naar de microfoon. "Welkom!" zei ze terwijl ze haar armen spreidde. "Welkom allemaal op St. Magdalena's Public School. Sommigen van jullie zijn nieuw, anderen zitten hier al een tijdje." Ik had kunnen zweren dat ze mij even met een priemende blik aankeek bij die laatste zin, maar dat had ik me vast verbeeld. Ik zat veel te ver weg. Miller vervolgde haar speech, maar mijn aandacht had ze al niet meer.

Jacelyn

Ik streek nog even mijn rok glad, checkte of mijn haar nog goed in de staart zat en dat er geen plukje haar uit stak of rechtop stond. Ik drukte mijn bril wat beter op mijn neus en streek mijn pony voor mijn ogen weg. 'Blijf je hier nog langer staan of wat?' Ik zag wel dat Jodyann met haar ogen rolde maar ik negeerde het gewoon. Ik wilde er gewoon netjes uit zien voor het begin van dit jaar. Ik had al wat boeken gelezen natuurlijk, iets wat Jody verschrikkelijk scheen te vinden maar wat moest ik anders doen bij onze grootmoeder. Er was niet veel te beleven en Jody was steeds weg met oma. Ik glimlachte toen ik zag hoe Jodyann voor me uit liep. Ze leek stiekem toch wel blij om terug te zijn op school. Misschien zag ik dat verkeerd hoor maar ze glimlachte wel. Of..of ze bedacht al allemaal streken om uit te halen! Oh nee! Hoe hield ik haar op het rechte spoor? Ik had er geprobeerd met oma over te praten maar die zei dat het een fase was en dat het wel over ging. Haar Jody zou niks ergs doen maar aan de ene kant betwijfelde ik dat. Ik weet niet precies waarom maar Jody scheen nogal om aandacht te schreeuwen. Ze wist blijkbaar niet dat het strenge straffen vroeg maar ik zal die dit jaar ook wel weer op me nemen. Als ze maar niet erger werden dan vorig jaar. 'DAGDROMEN is niet gezond.' Ik schrok me dood en keek dan ook met grote ogen naar Jody. 'Wat ik probeer al zes keer je aandacht te trekken maar je zit weer een heel dictee in je hoofd te houden zeker?' Ondanks dat iemand het zou kunnen zien als belediging wist ik wel dat Jodyann het niet zo bedoelde. 'Ik zat inderdaad na te denken.' We liepen naar het auditorium voor een of ander welkompraatje. Ik wilde wel weten of ze iets interessants te vertellen hadden maar opeens werd ik heel zenuwachtig. Ik keek naar Jody. Ze had iets geplant dat moest wel. Ik kreeg altijd deze kriebels als ze iets verzonnen had. aar dat kon niet. Ze had niks mee. Niks bij zich. Ik bekeek haar even maar niks aparts. Ik haalde even opgelucht adem. Er kon niks gebeuren.

Introductie: Rachel de Blécourt, Andy Marshall, Faith McGray

Naam: Rachel Angelique de Blécourt

Leeftijd: 16

Uiterlijk: Lange glanzende blonde haren tot op haar taille. Bovenin is het stijl, maar onderaan krult het sierlijk. Vaak zet ze er met krulspelden grote pijpenkrullen in. Rachel heeft donkerbruine ogen en een lelieblanke huid met een moedervlek op haar linkerwang, onder haar oog, ter hoogte van haar jukbeen. Ze heeft slank figuur draagt meestal nette, elegante kleding.

Familie: Rachel komt uit een hooggeplaats Frans gezin. Haar naam spreek je dus ook eigenlijk uit als Rasjèl, maar iedereen op de kostschool spreekt het uit als Reetsjel. Haar vader, Léon de Blécourt, is eigenaar van een groot bedrijf dat handelt in computeronderdelen en haar moeder, Antionette de Blécourt, ontwerpt trouwjurken. Ze is enig kind en heeft altijd alle aandacht gekregen van haar ouders, vooral van haar vader. Hij noemt zijn dochter altijd 'mon petit ange', wat 'mijn kleine engeltje' betekent. De laatste tijd gaat het echter even wat minder met Léon's werk waardoor hij en Antoinette minder tijd hebben voor Rachel. Ze hebben haar dus naar de kostschool gestuurd zodat ze niet alleen hoefde te zijn.

Verleden: Rachel is nooit eerder naar school geweest. Toen ze nog in Frankrijk woonde kreeg ze thuis les van verschillende docenten die haar ouders daarvoor inhuurden. De reden daarvan was deels dat Rachel door haar astma vaak ziek was, en op een gewone school teveel zou missen. Ze kwam dus ook weinig buiten en had eigenlijk geen vrienden, dus speelde ze met haar poppen en teddyberen, waar ze een flinke collectie van heeft. Nog steeds heeft ze vaak last aanvallen, maar minder vaak en minder heftig dan vroeger. Verder heeft ze een rustige jeugd gehad en is ze met veel liefde grootgebracht door haar ouders.

Meer: Rachel is erg rustig en geduldig. Vanwege haar achtergrond is ze superbeleefd en erg formeel. Ze laat niet makkelijk mensen dichtbij komen. Dit doet ze niet express, maar omdat ze gewend is zich te verschuilen achter haar etiquette. Ze is wel erg vriendelijk, ook tegen mensen van beneden haar stand, en ze zou nooit uit zichzelf ruzie zoeken. Conflicten gaat ze uit de weg en ze heeft moeite met confrontaties. Ze houdt een dagboek bij en speelt al vanaf haar 8ste viool. Ze slaapt nog altijd met een teddybeer genaamd Mademoiselle Bonbon.

Naam: Andy Marshall

Leeftijd: 18

Uiterlijk: Andy is lang en slungelig en heeft een bleek gezicht. Hij heeft een spits gezicht en onverzorgd, lang sluik bruin haar tot op zijn schouders. Hij is erg mager en draagt een bril met een hoekig montuur.

Familie: Andy is de jongste van drie broers. Zijn oudste broer Jason (31) is manager van een hotel en zijn andere broer Craig (24) studeert Accountancy op de universiteit. Andy is de enige die nog niets 'bereikt heeft in het leven.' Hierdoor is hij een beetje het zwarte schaap van de familie. Zijn ouders Kate en Harold hebben dan ook altijd commentaar op hem. Andy heeft nog nauwelijks contact met zijn broers en woont als enige nog thuis.

Verleden: Toen Andy 7 jaar oud was, werd vastgesteld dat hij het syndroom van Asperger had. Hierdoor maakte hij lastig contact met andere kinderen van zijn leeftijd en speelde meestal alleen. Ook was hij veel intelligenter dan zijn leeftijdsgenootjes, wat het contact des te moeilijker maakte. Het grootste deel van de basisschool en de hele middelbare school werd hij gepest, dus begon hij zich af te zonderen op zijn kamer. Op zijn 13e ontdekte hij World Of Warcraft, waar hij al snel verslaafd aan raakte. Zijn verslaving werd zo erg dat hij alleen maar zijn kamer uit kwam om eten te halen en naar de wc te gaan. Van school spijbelde hij vaak, ook omdat het door zijn intelligentie gewoon niet uitdagend genoeg was, en dan ging hij in plaats daarvan zitten gamen. Nu hebben zijn ouders hem naar de kostschool gestuurd om van zijn verslaving af te komen.

Meer: Andy is dus een afgezonderde gamenerd. Hij heeft geen vrienden in real life, alleen online. Hij is als de dood voor meisjes, spinnen en dokters. Hij leidt ook aan insomnia, wat waarschijnlijk is ontstaan door het ongezonde dag-nachtritme dat hij op het gamen nahield. Hij is superverlegen en erg klunzig. Ook heeft hij een beroerde conditie.

Faith McGray

Leeftijd: 18

Uiterlijk: Zwart, halflang haar met een roze streep aan de zijkant, waar ze iedere dag iets anders mee doet. (staart, vlecht, los, knot, etc) Ze heeft een getinte huid en donkerbruine ogen die meestal zwaar zijn opgemaakt. Ze is iets aan de lange kant en best wel mager. Over haar rechter sleutelbeen lopen drie langgerekte littekens waarvan niemand de oorzaak kent. Ze draagt meestal gewone shirtjes met baggy jeans. Ook draagt ze altijd een aantal leren armbandjes en een zilveren kruisje aan een leren koord om haar hals. Om haar ringvinger draagt ze standaard een simpele zilveren ring en op haar schouderblad staat een tattoo van een vredesduif.

Familie: Ze is opgegroeid met haar vader en heeft geen broers of zussen.

Verleden: Faith's moeder is een halfjaar na de geboorte van haar dochter vermoord, dus is Faith met haar vader opgegroeid. Deze heeft haar opgevoed tot ze 15 jaar oud was, toen is ze van huis weggelopen en ingetrokken in het kraakpand waar haar toenmalige vriend Jackson woonde. Toen het uitging met Jackson kon ze nergens heen en keerde ze terug naar haar vader, die niets meer met haar te maken wilde hebben en haar naar kostschool stuurde. Daar zit ze nu al anderhalf jaar. In die tijd heeft ze een flinke reputatie opgebouwd. Ze is eigenwijs en niet snel geïntimideerd, dus kreeg ze in het begin vaak straf, maar in de loop van de tijd leerde ze om niet op te vallen en met alles weg te komen. Ze kent alle geheime gangen en kamers van de school.

Meer: Faith is een beetje sadistisch, en bepaald niet op haar mondje gevallen. De jongere leerlingen zijn allemaal een beetje bang voor haar. In principe doet ze meestal niet zomaar mensen kwaad, maar pestkoppen kunnen maar beter uit haar buurt blijven. Slachtoffers vragen nog wel eens haar hulp, maar ook deze komen er meestal niet zonder betaling vanaf. In grote gezelschappen zegt ze niet veel, en daardoor vinden veel mensen haar mysterieus.

Introductie: Jacelyn Evans, Jodyann Evans, Alec van der Woodsen

Naam: Jacelyn ‘Jace’ Evans
Leeftijd: 17
Uiterlijk: Donkerbruin haar tot net over haar schouders. Het krult onderin een beetje voor de rest is het stijl. Ze heeft een beetje grijs gekleurde ogen achter haar moderne bril. Ze heeft een bleke huid en is op zich van redelijke lengte. Ze heeft namelijk nogal lange maar wel mooie slanke benen in verhouding. Ze is slank. En draagt haar uniform echt heel netjes zoals het moet. Ze heeft een moedervlek onder haar linkeroog.
Familie: Ze is de oudste van de tweeling Jace en Jody. Haar ouders zijn op zich best wel rijk en reizen de wereld rond voor hun werk waardoor het handig was dat Jacelyn en Jodyann naar kostschool gingen. Haar moeder is namelijk een beroemde violist en haar vader is de manager. Zo hebben ze elkaar ook ontmoet. Haar ouders waren er nooit voor haar daarom ging ze in vakanties meestal ook naar hun grootmoeder.
Verleden: Jacelyn lette altijd op Jody en werd soms vaker gestraft voor wat Jody deed dan wat ze zelf deed. (Als ze al wat deed) Ondanks dat ze wel weet dat Jodyann voor zichzelf kan zorgen doet ze dit nog steeds. Hoewel ze eigenlijk als ze dat niet deed een perfecte studente kon zijn. Ze maakt altijd haar huiswerk. Let goed op in de lessen en is helemaal niet vervelend.
Meer: Jacelyn is het serieuze type van de twee. Wat haar saai maakt volgens Jodyann. Jacelyn maakt ook veel minder contact met mensen dan Jody omdat ze dus meestal achter de boeken zit en dan vooral een betweter lijkt. Dit komt eigenlijk ook omdat ze heel verlegen is en meestal niet weet wat te zeggen.

Naam: Jodyann ‘Jody’ Evans
Leeftijd: 17
Uiterlijk: Stijl donkerbruin haar tot net iets over haar schouders. Onder krult het een beetje tot Jody haar eigen irritatie. Ze heeft wat meer lichtblauwe ogen dan grijs. Het is een soort combinatie. Ze draagt GEEN Bril (wat dus ook het grootste verschil is tussen haar en Jace qua uiterlijk) ze heeft ook een moedervlek onder haar oog maar dan haar rechter. Ook Jody heeft lange slanke benen ten opzichte van de rest van haar lichaam. Ze draagt haar uniform niet zo netjes als Jacelyn. Meestal heeft ze haar blazer open wat eigenlijk niet de bedoeling is. Ze vind het uniform gedoe maar onzin en draagt nog steeds armbanden.
Familie: Jody is de jongste van de tweeling Jacelyn en Jodyann. Ze zijn de enige twee kinderen van het echtpaar Evans. Haar moeder is dus een beroemde violist en haar vader tourt met haar mee door de hele wereld waardoor ze bijna nooit thuis zijn. Jody heeft het ook niet zo op haar ouders. Ze vind dat je als ouder toch juist zo vaak mogelijk bij je kind moet zijn. Daarom luistert ze ook amper mochten deze twee er wel zijn. Ze is wel dol op haar grootmoeder.
Verleden: Jody is stiekem wat jaloers op Jacelyn. Vroeger als hun ouders terug kwamen met kerst of andere dagen presen ze Jacelyn voor haar netheid en haar goeie cijfers en slimme opmerkingen en daarbij negeerde ze Jodyann gewoon. Jody is dit niet gaan afreageren op Jacelyn maar meer in haar rebelse gedrag. Het boeit haar nu ook totaal niet meer om goeie cijfers te halen. Diep van binnen weet ze wel dat ze het kan.
Meer: Jody houdt er van om streken uit te halen. Niet wetend dat Jacelyn meestal daar de straf van krijgt gaat ze gewoon door tot ze zou worden gepakt. Op zich weet Jody best wat de streep is. Al is die er al snel en gaat ze er niet al te breed over heen om van school te worden gestuurd. Jody heeft een verzameling van die touw armbandjes om haar linkerarm die ze weigerd te verwijderen.
 
Naam: Alec van der Woodsen
Leeftijd: 18
Uiterlijk: Hij heeft wat donkerblond warrig haar dat nooit echt goed zit. Het is namelijk ook wat krullend. Dit is de grootste irritatie van een paar leraren. Maar ja hij krijgt het gewoon niet netjes. Niet dat hij daar veel moeite voor doet maar toch. Hij heeft bruine ogen en een normale huidskleur. Hij heeft ook een gewone lengte voor een jongen. Hij draagt een lippiercing aan de linkerkant van zijn onderlip.
Familie: Alec heeft een zusje die vier jaar jonger is dan hem. Hij woonde eerst samen met zijn moeder en stiefvader maar zijn stiefvader heeft hem naar kostschool gestuurd.
Verleden: Alec zijn vader stierf toen hij vijf was. Zijn moeder veranderde hierdoor in een huilende zombie. Alec probeerde toen zo goed als kwaad voor zijn jongere zusje Emily te zorgen. Uiteindelijk drie jaar later ontmoette zijn moeder Amber haar nieuwe man Josh. Josh leek in het begin heel aardig maar al vroeg had hij veel op Alec aan te merken. Zijn haar. Zijn gedrag, noem maar op. Josh zorgde er daarom voor dat Amber er van overtuigd raakte dat Alec naar een strenge kostschool moest om opnieuw opgevoed te worden. Voordat die jongen een crimineel zou worden.
Meer: Alec is nog altijd razend op Josh. Hij blijft in de zomervakanties dan het liefst ook buiten huis. Hoewel hij dat niet kan maken tegenover zijn zusje Emily van wie hij heel veel houdt. Hij gaat ook niet tegen zijn moeder in. Hij wil niet dat ze moet kiezen tussen hem en Josh. Op zich is hij ook bang dat zijn moeder voor Josh kiest maar hij wil haar niet ongelukkig zien. Ondanks dat Josh zegt dat hij een enorme arrogante, egoïstische jongen is, is hij juist heel aardig. Hij gaat voor zijn beste vrienden door het vuur en hij geeft heel veel om zijn zusje Emily. Hij is blij dat Josh niks op haar heeft aan te merken. Hij is wel wat veranderd toen hij uit huis ging. Hij ging dingen doen die hij zelf leuk vind. Vandaar de lippiercing. Hij wil ook nog steeds een tattoo maar daar is hij nog over aan het nadenken. Hij mag eigenlijk geen lippiercing op school maar dat boeit hem niet veel. In sommige lessen plakt hij zijn piercing af met een pleister maar als de lessen over zijn loopt hij er gewoon mee door de school.